S01:E02 Geluk zit in onze natuur: wat je ontdekt als je écht naar buiten gaat
Wat als het echte geluk al die tijd gewoon... buiten lag? In deze aflevering duiken we in de relatie tussen natuur en geluk – en waarom we die band massaal zijn kwijtgespeeld. Samen met wildpluk-experte Lieve Galle verkennen we hoe planten, regenplassen en plukmomenten ons kunnen helpen om te vertragen, te voelen en te verwonderen. Van boomknuffels tot blote voeten in het gras, van stadssafari’s tot het ontdekken van een madeliefje tussen de stoeptegels: deze aflevering laat je zien (én voelen) dat geluk dichterbij is dan je denkt. Maak dat je buiten bent! 🌿
Onze gast
Lieve Galle is herboriste, wildpluk-experte en de drijvende kracht achter Wild Plant Forager. Ze schreef o.a. In het wild geplukt en Wildkruid – een ontdekkingsboek voor kinderen, en deelt haar kennis via workshops en de podcast Wilde Wieven. Lieve weet als geen ander hoe planten ons kunnen verbinden met de natuur én met onszelf.
Wat komt aan bod?
✅ Waarom we ons afgesneden vóelen van natuur (maar het eigenlijk niet zijn)
✅ De kracht van verwondering: van zonsondergangen tot stoeptegelplanten
✅ Hoe natuur ons hoofd tot rust brengt en ons lijf activeert
✅ Wat cyclische tijd is en waarom je lijf daar gelukkiger van wordt
✅ Praktische tips om (ook in de stad!) meer natuur in je leven te brengen
✅ Persoonlijke ervaringen van gelukszoekers die de uitdaging aangingen
Timestamps
[03:21] – “Geluk zit in onze natuur.” Waarom we nooit afgesneden zijn van de natuur, ook al voelen we dat soms zo
[04:37] – Wat er gebeurt als je met al je zintuigen de natuur instapt (en waarom je hoofd dat niet gewend is)
[10:04] – Helpt de natuur ook als je niet oplet? Ja. Zelfs in een ziekenhuiskamer.
[14:07] – “Waarom zijn we eigenlijk ooit gestopt met in plassen stampen?”
[17:11] – De natuur als zacht protest tegen de ratrace – over cyclische tijd en veerkracht
[33:06] – Wat de gelukszoekers écht voelden na een maand meer natuur: rust, ruimte en verwondering
Wil jij zelf meedoen?
We zijn nog steeds op zoek naar nieuwe gelukszoekers! Wil jij experimenteren met gelukstips en jouw ervaringen delen in de podcast? Meld je aan via onze pagina voor gelukszoekers.
Ben je enthousiast over deze aflevering of wil je iets delen?
Laat van je horen via ons antwoordapparaat of stuur ons een bericht via hallo[at]opgoedgeluk.org.
Bronnen & vermeldingen
📖 The New World Book of Happiness – Leo Bormans
🎙️ Podcast Wilde Wieven - Lieve Galle
📖 In het wild geplukt - Lieve Galle
📖 Wildkruid – Ontdekkingsboek voor kinderen - Lieve Galle, Eva Peeters, Sarah Eechaut, Katrien Annys
📱Onze instagram – opgoedgeluk.podcast
Zelf aan de slag met de adviezen van de gelukszoekers?
Hier kan je de opdracht van de gelukszoekers van deze aflevering downloaden om ze zelf toe de passen.
We bedanken Humgy Coworking en Pavlov voor het gebruik van ruimte en materiaal.
Wil je dat anderen onze podcast ook ontdekken? Laat dan zeker even een review of rating na op Spotify of Apple Podcasts.
-
00:14 Welkom bij op goed geluk. Dit is de podcast voor meer positiviteit en geluk.
Wij hebben geen kant-en-klare antwoorden, maar we voeren eerlijke gesprekken over werk, leven en alles ertussenin. Ik ben Yvonne. Als trainer en coach help ik bedrijven en teams om werkgeluk en welzijn te vergroten. Ik ben een grote fan van de positieve psychologie. Ik vind het heerlijk om mensen te zien floreren.
00:37 En ik ben Joy. Ik ben een creatieve generalist en gefascineerd door mens en cultuur. Ik kan me echt blijven verwonderen over het leven en de vele kleine gelukjes.
00:47 En in deze podcast duiken we samen in de zoektocht naar geluk met de New World Book of Happiness als leidraad. We praten met heel boeiende gasten, we stellen vragen die je aan het denken zetten en we dagen jou uit om je eigen geluk actief vorm te geven.
01:03 Ja, en vandaag gaan we het hebben over iets dat ons eigenlijk allemaal aangaat. En dat is onze verbinding met de natuur.
Want wist je dat simpelweg buiten zijn al zo'n gigantische impact kan hebben op ons mentaal welzijn? De natuur heeft het vermogen om ons te kalmeren, te inspireren en om ons zelfs gelukkiger te maken. Maar vaak verliezen we dat uit oog omdat we zo ons druk-druk-druk leven leiden en de digitale wereld prioriteit geven.
01:31 En daarom ben ik superblij dat we Lieve Galle hier bij ons te gast hebben.
Lieve is herboriste, de wildpluk-experte in Vlaanderen en misschien zelfs de lage landen en de vrouw achter Wild Plant Forager. Lieve heeft een passie voor wilde planten en hoe die verwerken in ons leven en ook hoe die het ons kunnen verbinden met de natuur. En uiteindelijk ook met onszelf. Lieve schreef al verschillende boeken waaronder 'In het wild geplukt' en een nog maar recente 'Wildkruid - een ontdekkingsboek voor kinderen'. En ze deelt haar kennis via workshops en cursussen en haar podcast Wilde Wieven.
02:06 Ja, we gaan het met Lieve hebben over hoe de natuur uw welzijn kan versterken en hoe je die connectie bewust kunt maken. Want hoe dat kleine acties, zoals gewoon vaker buiten zijn of duurzamer leven, toch wel weer een groot verschil kunnen maken.
02:22 Amai, ik kijk er al naar uit, dit wordt een superinspirerend gesprek. En lieve luisteraar, bij deze een kleine disclaimer, de techniek liet ons een beetje in een steek bij de opname van deze podcast.
Dus de geluidskwaliteit is niet ideaal, maar blijf zeker luisteren voor alle inspiratie rond de natuur.
02:44 Lieve, heel erg welkom in onze podcast. Dankjewel.
02:48 Dank je wel. Dag, Joy. Dag, Yvonne. Het is leuk om hier te zijn.
02:52 Super, wij vinden dat ook, superleuk dat je hier bent. Lieve, we hebben jou gevraagd voor deze aflevering, omdat de titel van de aflevering eigenlijk is 'Geluk zit in onze natuur'.
En van alle mensen die ik ken, ben jij zo... Degene die, denk ik, het meeste buiten is en het meeste verbonden is met de natuur. Dus als je die titel hoort, en ook... Je hebt natuurlijk ook het stukje uit het boek daarover gelezen. Wat doet dat met jou? Wat zegt jou dat?
03:21 Ja, geluk zit in onze natuur. Eigenlijk zou je het zelfs breder kunnen trekken. Wij zitten in de natuur. Ik denk dat we komen vanuit een tijd waarin we dachten dat we een stukje los stonden van de natuur, dat we onszelf eigenlijk buiten het ecosysteem hebben gezet. Maar dat klopt natuurlijk helemaal niet.
En ik hoop dat we nu een beetje terug naar dat symbioceen gaan, waar we in harmonie kunnen samenleven met de natuur, waar we beseffen dat we zelf een onderdeel zijn van de natuur, dat we ook deel uitmaken van het ecosysteem en dat we zelf ook een ecosysteem zijn. En ik vind het heel frappant dat mensen mij soms zeggen, ja, ik voel me zo afgesneden van de natuur. Ik werk de hele dag op een kantoor, ik zit tussen vier muren, maar zelfs dan ben je verbonden met de natuur, want je zuurstof krijg je van planten, van phytoplankton. Dus je kan eigenlijk niet afgescheurd zijn van de natuur. Dat is eigenlijk een illusie. Dat is iets wat in onze hoofd zich genesteld heeft als idee, maar eigenlijk zijn we altijd al verbonden met de natuur.
04:26 Maar hoe komt dat dan dat mensen zich afgesneden voelen? Is dat omdat we het niet meer bewust in verbinding gaan of had jij daar observaties rond?
04:37 Ja, het is eigenlijk heel interessant om te zien hoe wij gemaakt zijn om met open zintuigen in de wereld te zijn. Als je kijkt naar natuurvolkeren, die zijn afhankelijk van hun zintuigen om bijvoorbeeld gevaar in te schatten of om voedsel te vinden. Dus die zintuigen zijn heel belangrijk.
Wij zijn ons meer en meer een beetje gaan afstompen wat die zintuigen betreft en dat komt, dat is ook heel logisch, dat is omdat er heel veel prikkels binnenkomen, via onze schermen, via reclame, via allerhande kanalen. En dus zijn we dat een beetje gaan afsluiten eigenlijk, terwijl we net die zintuigen zo hard nodig hebben om de natuur te ervaren. En ik vind het eigenlijk heel mooi om te zien hoe we eigenlijk een beetje te veel in ons hoofd leven en wat meer zouden moeten kunnen zakken in onze lichaam en daar kan die natuur ons heel goed bij helpen. Maar dat is een heel zintuigelijke ervaring. Ik heb jarenlang het vak natuurfilosofie gegeven aan de herboriste opleiding en een van de opdrachten die mijn studenten daar moesten doen was geblinddoekt de natuur in gaan. Dat was met een engelbewaarder zodanig dat ze niet in een andere gracht zouden sukkelen uiteraard, maar het was wel enkel de natuur ervaren op tast, op geur, op gehoor en dat was voor de meeste mensen echt een totaal nieuwe ervaring. En onze wereld is natuurlijk heel visueel ingesteld en natuurlijk kan je ook visueel de natuur ervaren, maar ook die andere zintuigen worden veel meer aangewakkerd en dat maakt ons eigenlijk dat we ons voller mens voelen.
06:17 Ik vind dat eigenlijk al een mooi bruggetje naar wat onze gelukszoekers ook ervaren hebben. Voor deze aflevering hebben we ook gelukszoekers op pad gestuurd met de opdracht van leven in natuur, beleef de natuur. En er zijn een aantal stukken audiofragmenten die ze ons toegestuurd hebben die eigenlijk naadloos aansluiten bij wat jij vertelt, Lieve.
06:41 Ja, dat klopt. Anders moeten we eens een stukje beluisteren van één van onze gelukszoekers.
06:58 Ik weet niet of jullie iets kunnen horen, maar ik hoor de vogeltjes fluiten. Hoe mooi. Ik denk dat ik drie verschillende vogels hoor, of drie verschillende roepen. Het regent ook heel zachtjes.
07:36 Wat ik ook wil delen. Ik ben de afgelopen weken ook telkens naar buiten gegaan over de middag en tijdens elke lunchwandeling heb ik altijd iets kleur op m'n pad ontdekt en dat kleur was soms zo miniem, een klein bloemetje dat er ergens stond of een klein knopje, maar dat was fantastisch.
En ik ben ervan overtuigd dus als je bewust bent van de natuur, hoor, zie en ruik je meer.
08:12 Ik vind het wel heel herkenbaar wat je zegt om zintuigelijk de natuur in te trekken. Hannelore had dat ook ergens aangegeven dat ze elke dag met haar bloot te voeten in het gras ging. En ik had haar opname beluisterd en de dag nadien stond ik ook eigenlijk echt per ongeluk met mijn blote voeten in het gras. En het besef kwam er, wauw, dit doe ik nooit, maar dat voelt zo aangenaam. Ook al was het aan het vriezen. Ik was daar even bewust mee bezig.
08:41 Dat bewustzijn dat is wel iets dat we ook gehoord hebben bij de gelukszoekers dat dat heel vaak terugkomt: ik ben veel bewuster mee bezig. Is dat ook iets dat jij observeert bij de cursisten?
08:55 Ja, ik herinner mij, toen ik met de wildplukken begon, dat was in Brussel. We hadden toen een project 'How to survive in a city'. Dat was eigenlijk om pendelaars, de stad vanuit een ander perspectief, te laten ervaren. Dat waren dus mensen die voornamelijk enkel de route kenden tussen het station en hun kantoor. En voordat we begonnen met onze ontdekkingstocht, waarbij we dus planten, dus de stoeptegels en de dakgoten gingen onderzoeken, voordat we daarmee begonnen, zeiden die deelnemers ook tegen ons: "Ja, maar hier binnen die Brusselse vijfhoek, hier is toch helemaal geen groen, hier zijn helemaal geen planten".
Terwijl na 20 minuten zag we al mannen in maatpak die door hun knieën gingen om madeliefjes te plukken, die ze voorheen nooit gezien zouden hebben. Het is gewoon, ja, de natuur is er. Ze ligt op ons te wachten om ontdekt te worden. Maar wij zijn het heel vaak vergeten of uit het oog verloren, omdat er zoveel andere dingen in ons leven gaande zijn.
09:54 Maar dat is wel zalig om te horen, maar betekent dat dan dat de natuur enkel aan geluk kan bijdragen als we daar bewust mee bezig zijn?
10:04 Dat is een goede vraag, ik denk zelfs dat het onbewust ook kan. Gewoon als we aan het wandelen zijn, buiten.
Ik denk dat het beter werkt als we er bewust mee bezig zijn, absoluut. Maar zelf op onbewust niveau weten we dat bijvoorbeeld mensen die in een ziekenhuiskamer liggen met uitzicht op groen, dat die sneller herstellen zonder dat ze daar heel bewust mee bezig zijn. Het is gewoon een factor die meespeelt.
10:34 Het feit dat de natuur bijdraagt aan ons geluk, we beseffen dat gewoon niet altijd.
10:42 Nee, en ik denk dat daar een stukje verwondering ook een grote factor in is. Het is eigenlijk een soort van kinderlijke verwondering die je krijgt.
En ik vind het heel, heel frappant om vast te stellen ook bij de podcastgasten die ik heb al heb geïnterviewd. Dat zijn allemaal plantenmensen en dat gaat van professoren tot mensen die daar amateuristisch mee bezig zijn tot professionals. En allemaal vertellen die eigenlijk hetzelfde. Meestal als wij meer te weten komen over een bepaald onderwerp, dat onderwerp was misschien voordien heel magisch of heel glansrijk, maar van het moment dat we er meer over te weten komen, wordt het eigenlijk iets heel alledaags. Wordt het ontrafeld, wordt het, verliest het zijn glans. En met planten, en bij uitbreiding met de hele natuur, zie je heel vaak dat hoe meer we erover leren, hoe groter de verwondering wordt. En dat is iets heel moois om vast te stellen, omdat het zo ingenieus in elkaar zit. Het is gewoon zo'n plant bijvoorbeeld, hoe die bevrucht wordt door een bepaald insect. Evolutionair gezien weten we eigenlijk ook nog niet helemaal hoe dat zo ontstaan is. Dat is eigenlijk een soort van missing link, maar dan in de plantkunde. Maar de natuur heeft nog heel veel geheimen. En ja, het is gewoon zo ingenieus. Het is prachtig om te zien hoe alles aan elkaar hangt en hoe alles met elkaar verbonden is. En dat brengt ons terug bij die verbondenheid tussen mensen en natuur.
12:20 Ik vind het een van de mooiste woorden dat er hier eigenlijk genoemd worden, het woordje verwondering. En dat is inderdaad iets dat in de positieve psychologie ook: het woordje awe, A-W-E, verwondering, is eigenlijk iets dat we ook nodig hebben om geluk of dat positief welzijn te voelen.
En ook daar hebben we een van de gelukszoekers wel wat feedback gekregen over hoe dat die verwondering werkt. Misschien moet we hier nog naar een stukje luisteren.
12:53 Ik ben af en toe gestopt met de wagen als ik zag dat de zonsopgang of de zonsondergang bezig was. En als ik op het moment dat ik zou toekomen op mijn bestemming, als het al gepasseerd was, dan had ik zoiets van... Allee, dju, ik heb dat gemist.
Dus wat deed ik dan? Ik zette me gewoon aan de kant. Op een veilige manier. En dan keek ik naar die zon en dan dat licht. En dan die kleuren, want de kleuren waren afgelopen weken heel erg intens. Het was niet zozeer de zon die onderging. Maar doordat er ook soms wolken waren, waren er echt prachtige beelden. En dat was een... Een televisie, een levende televisie, zal ik bijna zeggen. Dat was echt een heel mooi spektakel, een heel mooi kleurrijk spektakel die ik met... Ja, die ik echt onarmd heb, ik ga het zo zeggen.
13:51 Het is mooi he, hoe dat mensen opeens stilstaan bij de dingen die eigenlijk zo voor de hand liggend zijn geworden voor ons, dat we die eigenlijk niet meer opmerken. En ik weet, dat Lieve, eigenlijk ook stiekem een guilty pleasure heeft dat daarbij aansluit.
14:07 Ja, dat klopt. Ik vind het niks leukers als het een tijd geregend heeft en het ligt vol met plassen om gewoon mijn laarzen aan te trekken en dan te gaan wandelen in de vaatjes achter ons huis, en ik moet zeggen ik kijk dan ook altijd wel even of er niemand aan het meekijken is, maar dan stamp ik super graag heel hard in die plassen. Dat vind ik zalig. Ik snap eigenlijk niet dat we daar ooit mee opgehouden zijn, want als kind is dat leuk en het blijft gewoon ook even leuk als volwassene.
14:37 En dat is ook een beetje de key van dat loslaten van al die verplichtingen of dat imago misschien dat we hebben, maar gewoon zijn wie dat we zijn en plezier hebben in dat waar we plezier hebben.
14:52 En dat doen me dan ook denken aan een andere gelukszoeker. Dat zegt van, het gaat soms misschien een raar beeld geweest zijn, dat ik een boom aan het knuffelen was, maar het draagt wel bij tot mijn geluksgevoel, dus ik ga het wel blijven doen.
15:07 Volgens mij moet ik soms echt wel, voor andere mensen moet dat echt wel een zicht zijn geweest, denk ik. Ik ben echt zo'n treehugger leek.
Ja, je loopt daar dan in het bos en dan zie je een boom en dan ga je daar naartoe en dan begin je zo aan die schors te voelen. Of ja, je ziet iets zo onnozel als een barst in de steen, waar je dan mega door gefascineerd zijn. En dan ga je hurken en dan ga ja daar naar kijken, en als er dan zo andere mensen in de buurt waren; ik dacht soms wel amai die moeten nogal lachen met mij. Maar soit, ik heb er mij niets van aangetrokken. Ik denk dat het wel geestig moet geweest zijn. Ergens ook wel bevrijdend ofzo dat je dat gewoon kan doen. En ik ga dat ook blijven doen.
15:59 Heerlijk, hé.
16:00 Ja, en zo is de natuur uiteindelijk ook. De natuur heeft geen oordeel.
Je kan gaan wandelen in de natuur. En die natuur geeft er niet om of je een rotdag hebt gehad of dat je een mindere week achter de rug hebt gehad of dat je misschien geen goede nachtrust hebt gehad. Het is allemaal oké. Je mag gewoon zijn zoals je bent. En dat is ook echt een verademing.
16:21 Ja. Dus slechte dagen mogen ook.
Ik vind het wel ook een belangrijke, want dat is iets dat wij ook willen meegeven. Het is gelukkig zijn, het is algemeen psychologisch, subjectief welbevinden, maar dat wil ook zeggen dat het soms gewoon geen toffe dag is. Maar wat dat mij opgevallen is ook bij de gelukszoekers, want die gaven ook soms aan 'vandaag is een moeilijke dag en ik voel het precies niet', maar de eindconclusie was eigenlijk altijd 'ik voel me rustiger'. En dat vind ik eigenlijk wel, misschien moeten we dan niet altijd dat geluk vooropzetten, maar misschien een ander gevoel, die rust of die verwondering of misschien zijn er nog andere gevoelens die eigenlijk wel bijdragen tot een algemeen beter welbevinden of zo.
17:11 Ik denk dat de factor tijd daar ook een rol in speelt. De natuur heeft daar eigen tijd, haar eigen cyclische verloop. Dat is ook elk jaar een beetje anders. Zeker als wildplukker merk ik dat. Het ene jaar kan ik pas eind februari de dingen oogsten die ik het jaar ervoor al midden januari oogstte. En je hebt je daar gewoon bij neer te leggen.
Je kan het niet forceren, je kan er, het heeft ook geen zin om er gefrustreerd over te zijn. De natuur heeft haar eigen tijd, haar eigen tempo. En het is altijd goed zoals het is. Je hoeft er niks aan te veranderen. En het is ook een heel andere tijd. Het is een cyclischer tijd. Wij mensen denken echt in lineaire tijd, zeker binnen die rat race. En we razen aan een rotvaart voort. En ja, steeds meer mensen vallen ook uit omdat ze gewoon dat tempo niet meer aan kunnen. En ik denk dat dan de natuur een heel grote verademing kan zijn. Ik heb dat zelf ook ervaren toen ik een depressie had, 25 jaar geleden. Toen ben ik, ja, ik vond het eigenlijk heel eng om buiten te komen, om onder de mensen te komen. Ik voelde me helemaal niet lekker in mijn vel. Het was een heel zware donkere periode. Maar ik ben toen wel buiten gaan wandelen, elke dag. Ik ben daarna ook herborist geworden en zo ben ik eigenlijk terecht gekomen bij wat ik nu doe. Maar ik voelde ook die ongelooflijke impact van gewoon daar te kunnen zijn in de natuur. Niet dat gejaagde, maar gewoon het eigen tempo van het daglicht kunnen volgen en van de seizoenen kunnen volgen. En dat is zo waardevol.
18:50 De moment dat ik denk van ik heb echt geen tijd, dan leg ik gewoon alles aan de kant en ga ik naar buiten.
18:58 En ik liep vast. Ik liep volledig vast in mijn hoofd. Dus ik dacht, ik ga naar buiten. Ik ga even mijn hoofd leegmaken.
Het waait en het zonnetje schijnt, dus het is heel mooi weer. Dat doet eigenlijk deugd. Het geeft mij wel wat ruimte. Het laadt mij weer op. Zoals dat ik in het begin van de middag in een negatief dipje zat van een beetje angst terug. Ik heb nu wel goesting om terug naar huis te wandelen en er tegenaan te gaan. De angst is niet helemaal weg, maar we zijn toch weer in een actiemodus beland. Het doet ook echt wel deugd om in de natuur te staan. Ik ben vandaag heel positief. Natuur heeft me een beetje rust gebracht en mij terug positief aangezet om voort te doen.
19:50 Het moment dat je geen tijd hebt of dat je voelt van, lukt me niet, mijn hoofd is te vol.
En dan komen we weer terug op, zakken vanuit je hoofd, naar je lijf en gewoon voelen met alle zintuigen en even een mentale reset te doen omdat het gewoon aan het overlopen is mentaal.
20:07 Ja, we hebben de gelukszoekers het ook laten doen in februari, winter. Sommige van onze gelukszoekers gaven ook mee dat het heel moeilijk was om naar buiten te gaan.
Omdat het kaal is, het is koud. Wat kunnen we daarmee doen?
20:24 Ja, we zijn dat eigenlijk een beetje verleerd om in alle seizoenen buiten te komen. Meestal in de zomer is het geen enkel probleem. In de winter wordt het een grotere drempel. Je moet je jas aantrekken, misschien ook handschoenen, muts, sjaal. Het is wat kouder.
Eigenlijk heb ik ontdekt dat het er van binnenuit altijd erger uitziet dan dat het buiten is. Dus een keer dat je die stap hebt gezet om naar buiten te gaan, dan merk je eigenlijk dat miezeren, dat is eigenlijk zo erg niet. Of ja, die grijze lucht, dat is eigenlijk ook zo erg niet. Bovendien krijg ik regelmatig de opmerking van mensen in de winter die zeggen tegen mij, wauw, ben je op skireis geweest? En dan zeg ik nee, ik ga gewoon elke dag naar buiten. Ook al is het grijs, blijkbaar doet de Belgische zon dan toch iets. Dus ik vind dat heel frappant. Mensen zijn echt niet meer gewoon om buiten te komen.
Mensen die een hond hebben, misschien nog wel, want die moeten er dan wel even uit met de hond. Maar ja, kleed je er gewoon op. Het is een beetje een drempel, maar geef jezelf gewoon die schop onder de kont en maak gewoon dat je buiten bent. Ik denk dat dat de grootste. Wat ik soms doe als ik echt geen zin heb om naar buiten te gaan, als het echt geen weer is om een hond door te jagen, wat ik dan doe, is zeggen tegen mijzelf: oké, je gaat nu je jas aan doen, je muts, je handschoenen, je trekt je wandelschoenen aan en je gaat gewoon tot aan het einde van de straat wandelen. En dan mag je beslissen of je verder wandelt of niet. Maar een keer dat je al in beweging bent en dat je al aan het wandelen bent, dan ben je vertrokken.
22:03 En het grootste obstakel was waarschijnlijk al die kleren aan doen.
22:07 Gewoon de switch maken in je hoofd van: oké, ik ga nu even van binnen naar buiten. Het gaat koud zijn.
Maar het is niet altijd lang koud, het is misschien de eerste twee minuten koud, maar eer dat je begint te wandelen warm je vanzelf ook wel weer op.
22:22 Ik probeer dat ook voor mij te linken aan iets anders, zoals in de winter. Ik luister heel graag naar podcasts en dan denk ik, oké, ik ga er enkele eentje beluisteren als ik aan het wandelen ben. Dus dat is dan mijn manier om toch buiten te komen.
22:36 Ja, heb je dan het gevoel van ik ben aan het luisteren of ik ben aan het wandelen of ik heb capaciteit om dingen op te merken?
22:45 ik merk vaak dat mijn gedachten afdwalen en dan durf ik mijn podcast ook gewoon stop te zetten. Ik denk van oké ik ga verder.. Ik ben aan het denken, ik ben aan het opnemen, de natuur aan het opnemen. Dus ja, ik woon nu ook wel in een stedelijke omgeving. Dus ik kom echt buiten, maar ik heb niet onmiddellijk natuur. En ik denk dat als we dan toch even naar de natuur, hoe kunnen mensen die geen directe toegang hebben tot natuur, toch ook de natuur tot zich laten komen?
23:18 Yeah. Dat is een heel goeie vraag en ik denk dat het een mooie doelstelling is om groen zo dicht mogelijk bij de mensen te brengen. Ik denk, ik ben er echt van overtuigd dat iedereen een soort van basisrecht heeft op groen-op-wandelafstand.
Ik heb zelf zes jaar in een piepkleine studio gewoond, waar we ook in de stad, waar we ook echt geen groen hadden. Maar ook daar zijn er merels die je hoort fluiten tussen de beton. Ik vond het heel leuk, we zaten daar op de bovenste verdieping van een gebouw. En ik had dan op het platte dak gewoon een aantal bloempotten gezet met wat planten in. En dan zie je ook hoe snel de bijen en de vlinders toch tussen al dat beton de planten weten te vinden. En dat is eigenlijk heel inspirerend. Je ziet ook dat er nieuwe zaadjes in die bloempotten komen, een zaadje die je daar zelf niet geplant hebt. Die misschien door miertjes verspreid worden of door de wind. En eigenlijk, ja, de natuur is overal ook in de stad. Als je maar kijkt tussen de stoeptegels bijvoorbeeld. Het zijn soms kleine dingetjes of insecten. En dat is ook het mooie, denk ik, als je meer in mijn geval over planten leert. Je leert ook het landschap veel meer lezen. Ik geef regelmatig stadsafari's als onderdeel van mijn opleidingen. En ja, dan gaan we echt in centrumsteden gaan kijken wat er eigenlijk groeit. Maar ik kan ook perfect zien, hier zitten er mieren, ook al zie ik de mieren niet. Omdat ik daar plantjes zie, waarvan de zaadjes enkel door mieren verspreid worden. Of oh, eerder door deze vogel, want die zaden worden door die vogel verspreid. Dus je leert het landschap eigenlijk lezen.
Het is eigenlijk iets wat we opnieuw moeten leren, want het zijn onze voorouders. We hebben dit altijd gekund. We zijn altijd, ja, in de natuur opgegroeid en heel ons leven speelde zich grotendeels buiten af. Maar dus ook in de stad, kan je echt, als je goed kijkt van die kleine dingetjes zien. En wat ook nog een heel leuk hulpmiddel kan zijn, is een plantenloepje. Die kan je eigenlijk vrij goedkoop kopen. En ja, dat geeft je nog eens een heel ander perspectief. Kleine insecten of op planten of op bloemetjes. Echt een perspectief dat wij anders niet krijgen. En dat is zo, al mijn cursisten krijgen van mij zo'n loepje. En dat is iedere keer, ik vind dat zelf ook een moment van verwondering. Als ik dat zie, dan ... "Lieve, dit kan toch niet. Ziet dat er zo uit?" En dat is dan nog maar tien keer of twintig keer vergroot. Dus dat is echt niet zo heel enorm veel. Maar het toont wel hoeveel details dat er in kleine plantjes ook zitten. En het zijn vooral die kleine plantjes inderdaad, die je in de stad vaak aantreft.
26:07 Amai, ik heb nu al goesting om zelf nu zo op een stadssafari te gaan. En ik besef nu ook hoe weinig dat ik er effectief van afweet, van planten.
26:15 Ja en hoe weinig dat we ook echt wel rondkijken, waar zijn we? En zelfs ook in een niet-stedelijke omgeving.
Ik woon nu wel redelijk dicht bij de natuur, want ik woon aan de zee en ik heb redelijk snel toegang tot de duinen bijvoorbeeld. Ik ben ook al met een natuurgids in de duinen geweest en ik weet zo'n paar dingen van dat ik wel tof vind. Maar eigenlijk zo heel bewust gaan we daar dikwijls niet mee om. We kijken niet, we zoeken niet naar de kleine veranderingen. Misschien omdat we er te weinig ook zijn, maar ook omdat we er niet meer op getraind zijn. En daar is er ook een stukje van een gelukszoeker die zei van ik heb in mijn eigen tuin zo veel ontdekt dat ik er eigenlijk helemaal blij van word. Daar gaan we even naar luisteren.
27:05 Vooraleer ik vertrok naar mijn werk, heb ik even op de oprit gewandeld en alle heesters die daar staan bekeken. En de knoppen van de seringen waren al zichtbaar. En dat was begin februari, dus drie maanden voordat ze gaan bloeien, waren die knoppen al in ontwikkeling. Ik vond dat echt fantastisch.
27:34 Dus dat vat eigenlijk al heel mooi samen, wat we hier allemaal al besproken hebben, een aantal stukken die terugkomen. Zijn er nog dingen, Lieve, waarvan je zegt van, ja, daar hebben we het nog niet over gehad, maar vind ik toch wel dat er ook bijhoort bij het stuk geluk zit in onze natuur?
27:52 Ja, wat ik heel vaak hoor van mensen die meer leren over planten of andere dingen over de natuur, dat die heel vaak als feedback geven van, ja, ik heb wel veel geleerd over planten, maar ik heb ook veel geleerd over mijn plaats in de wereld. En dat vind ik altijd een hele mooie.
Het geeft een soort van gevoel van thuiskomen, weten waar je staat eigenlijk in de wereld, een sense of belonging, zoals het ook weleens wordt genoemd. En ik denk dat dat in een tijd waarin we ons heel bevreemd voelen en ontheemd, dat dat een hele waardevol kan zijn en eentje die mensen ook veel meer veerkracht geeft.
28:38 Hmm.
28:38 Ik vind het wel een mooie ook: veerkracht die eigenlijk voor het rapen ligt. Want uiteindelijk ja, is het zo simpel tussen aanhalingstekens om dan gewoon naar buiten te gaan, bewust te zijn, met al je zintuigen te werken, op te nemen met een open mind en daardoor meer veerkracht ontwikkelen. Hebben we dat niet allemaal een beetje nodig?
29:05 Dat denk ik wel en ik kom nu ook ineens tot het besef dat we beseffen gewoon niet altijd wat de natuur ons brengt.
29:15 Klopt. In die zin is het ook een beetje, als we toch meer die verbinding ervaren met de natuur, gaan we ook meer opkomen voor de natuur en gaan we het ook meer als iets waardevols zien, gaan we het ook proberen te beschermen, te behouden. En het is ook wel een beetje, ja, we zijn een beetje ons referentiepunt daarin kwijt.
Ik herinner me bijvoorbeeld, toen ik kind was, dat de rivieren veel meer vervuild waren dan dat ze vandaag zijn. En ik denk dan van, ja, we hebben daar toch al mooie stappen in gezet. Maar ik weet zeker dat mijn overgrootouders er helemaal anders over zouden denken, want die hebben de rivieren misschien ook veel schoner gezien als ze vandaag de dag zijn. En dat is een beetje jammer dat we dat referentiepunt kwijt zijn. Dus we gaan ergens, ja, voor onszelf een nieuw doel moeten stellen daarin, denk ik, of een nieuw ideaal creëren van de natuur meer plaats te geven.
30:18 Ik moet even zien, in het artikel dat we gebruikt hebben hier ook, van Miles Richardson, die zegt letterlijk 'de natuur heeft in de strijd om aandacht geen reclamebudget tot haar beschikking' en dat doet daar mij wel aan denken. Misschien moeten we allemaal wat meer opkomen voor de natuur.
30:37 Het beeld dat bij mij ook opkwam is in het begin van de coronacrisis, ik denk dat het Venetië was, dat die kanalen weer schoon waren, omdat er geen of minder toerisme op een bepaalde manier was. En opeens weer door de wereld die bijna stilstond, de wereld vertraagde, en dat dat een ongelooflijke impact had op het herstel van de natuur.
In mijn hoofd is dat dat beeld van Venetië, maar er zijn nog heel veel andere voorbeelden, denk ik, die daar wel voorbeeld van zijn.
31:16 Ja, ik denk dat de natuur eigenlijk helemaal niks heeft met onze ratrace en ons consumptiegedrag. En aan de andere kant denk ik dat we ook een beetje daarover moeten waken om niet dat beeld op te hangen dat wij enkel en alleen de grote kanker van de planeet zijn. Want daar kom je ook niet verder mee, denk ik.
Ik denk dat we echt moeten gaan kijken hoe we onze ecologische impact zo positief mogelijk kunnen maken. En ja, we zien ook dat het perfect mogelijk is. Als je kijkt naar hoe natuurvolkeren nu nog leven, hoe onze voorouders leefden, het is altijd wel in harmonie geweest. Dat wil ook niet zeggen dat we terug met enkel een lendedoek rond moeten gaan rondlopen. En enkel wilde planten moeten eten, maar ik denk dat elke stap die waarbij dat verder wordt gedacht aan de komende generaties en ook de impact die het heeft op de natuur. En dus op ons, want we zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden, dat we gewoon meer doordrongen geraken van dat idee. Wat gezond is voor de natuur is ook gezond voor ons en uiteindelijk komt het daar altijd op neer.
32:29 En moeten daar die verbondenheid dan weer, is dat het eerste stuk? Dus we moeten ons verbonden voelen met de natuur, om dan meer zorg te dragen voor de natuur, om dan weer in die wederkerigheid te komen, denk je?
32:44 Ja, ik denk het wel, maar ik denk ook dat die verbondenheid vanzelf een stukje komt als we maar onze zintuigen openzetten en als we vooral terug contact maken met de natuur.
32:54 En openstaan om dat kind in ons los te laten, dan moet ik misschien in plassen springen en een boom knuffelen.
33:06 Dus de vraag die we eindelijk willen beantwoorden met deze aflevering is, maakt de natuur ons gelukkiger. En dat is ook de vraag die we aan de gelukszoekers gesteld hebben op het einde van hun testperiode.
33:25 Ik denk dat ik eerst en vooral moest starten met: ik ben in se geen ongelukkig mens. Dus ik ben van nature ingesteld om het positieve te zien en om uit de kleine dingen ook wel geluk te halen. Ik heb heel sterk gemerkt dat als ik bewust en zeker een aantal dagen opeenvolgend in de natuur ben en die tijd neem, en ik weet niet of het dan altijd de natuur is of de tijd neem, of mijzelf de tijd gun, dat ik daar op korte termijn wel direct een rust op voel. Dus bijna instant.
Die dag start beter of de avond... Als ik dat in de avond deed, ga ik beter gaan slapen of rustiger gaan slapen. Dus dat heeft wel instant impact. En ik geloof dan ook wel, mocht ik dat op lange termijn doen, dat het ook een algemeen gevoel zal zijn dat ik mijn rustiger voel doorheen de tijd. Of dat dat mij dan gelukkiger maakt? Ergens wel, omdat als je rustiger bent, meer gevoel van wat tijd te hebben, meer gevoel om te kunnen vertragen, dan geeft je dat meer ruimte om dingen te doen of stil te staan bij de zaken die je graag doet. Dus als eindconclusie voor dit verhaal ben ik gelukkiger geworden na deze maand wat meer in de natuur te zijn? In het kort, ja. Maar het lange verhaal is een stukje genuanceerder dan dit.
34:58 Waar ik het meest uit heb gehaald, voor mezelf denk ik, is dat ik echt ben beginnen voelen meer. Dus ja, kijken en luisteren, bijvoorbeeld naar de vogeltjes of de wind in de bomen, dat zijn zo wat meer de evidente. Maar als je dan echt nog meer mindful mee omgaat, ja, dan kunnen we daar natuurlijk ook helemaal in opgaan. Maar wat ik echt meer ben beginnen doen, wat ik anders niet deed, dat is echt beginnen voelen. Dus echt zaken beginnen aanraken. En dat vond ik wel nog een toegevoegde waarde, eigenlijk.
Maakt het mensen op lange termijn gelukkiger? Ja, ik denk van wel, als je de tijd ervoor kunt vrijmaken. Ik denk dat het sowieso een positief effect heeft op uw welzijn. Is het iets dat ik ga blijven doen, dat vind ik wel een moeilijke, omdat ik graag ben in de natuur, op zich. Maar om daar dan ook zo de langere momenten tijd voor vrij te maken, ja, eigenlijk zou ik dat moeten doen. Maar ik merk wel als je daar niet bewust mee bezig bent, of dat niet bewust inplant, dat dat er misschien wel eens sneller zou bij in schieten of zo.
36:08 Meer tijd doorbrengen in de natuur. Probeer het gewoon. Maar let op, het werkt verslavend. En besef ook dat je bepaalde geluiden pas hoor als je even stilstaat, als je enkele minuten de tijd neemt om echt te luisteren. Dan hoor je fantastische zaken.
En ik heb het aan den lijve ondervonden. Je hoeft daarvoor niet ver te gaan. Het kan gewoon. Vanaf dat je buiten komt, aan je eigen deur, is de natuur daar. En kan je echt hele leuke dingen ontdekken, ervaren. En voor mij zorgde dat de afgelopen weken voor een mooie extra portie geluk.
En dat wil ik verderzetten. Dus voor mij stopt de opdracht officieel wel. Maar ik ga dit concept ook wel verderzetten.
37:13 Dus de conclusie is eigenlijk, gelukkiger is misschien wel een groot woord, maar het draagt wel bij, tot onze rust, tot ons algemeen welbevinden, tot verbondenheid.
37:26 Ja, en mits dat we het wel bewust doen.
37:33 Wil jij daar nog iets aan toevoegen, Lieve? Ik weet dat op één van Lieve haar boeken staat: maak dat je buiten bent.
37:42 Een schop onder je kont.
37:46 Maar dat komt eigenlijk ook wel overeen met de essentie van het artikel. Want daarin staat letterlijk dat blijvend geluk komt ontstaat als we de eenvoudige geneugten van de natuur waarderen op alledaagse momenten dichtbij huis.
38:04 Wat dat bij deze bewezen is. Dus geluk zit in onze natuur. Dat klopt.
38:17 Check.
Kleine gelukjes. Ik ga beginnen bij Lieve. Lieve, heb jij een klein gelukje ervaren afgelopen week dat je met ons wil delen?
38:27 Ja, vanochtend nog. Ik moest nochtans naar een begrafenis, dus het was een minder vrolijk moment. Maar ja, toen ik opstond hoorde ik de merels fluiten en dat maakt mij intens gelukkig.
38:39 Ik heb eigenlijk deze week moest ik een training geven en ik wist niet zo goed hoe ik dat moest vastpakken. Ik had ook niet zo heel veel informatie en ik dacht van: ik ga gewoon hier een werkvorm er tegenaan smijten. En die mensen begonnen spontaan met elkaar te babbelen en ik dacht van die lossen dat hier gewoon zelf op en ik moet hier eigenlijk niet zo veel doen. En ik had daar zoveel plezier op dat moment om die training te geven omdat dat zo vanzelf ging.
Dus dat was mijn gelukje van de dag.
39:10 Die van mij is: ik heb een project doos voor de podcast en dat klinkt misschien heel onnozel maar daar steekt alles in: mijn balpennen, mijn artikeltjes die ik uitscheur, mijn boek en ik word daar echt ... dat is voor mij een klein gelukje als ik die project doos kan meenemen.
39:26 En ik vind dat iets zo typisch voor Joy dat zij dat heeft en dat dat allemaal zo mooi georganiseerd is. Super, hè?
En ik mag daar dan ook van profiteren, hè? Jouw gelukje en ik heb daar het ding van dat alles gewoon georganiseerd is. Dat word ik ook weer blij van.
39:41 Nog meer geluk!
Voordat we volledig afsluiten, moeten we wel wat mensen bedanken.
39:48 Absoluut. Als eerste, denk ik, Lieve. Dankjewel om ons met je kennis hier te verrijken. Ik vind het echt een verrijking ook. In de letterlijke zin van het woord en om jouw verhalen te delen met ons. Dankjewel.
40:06 Ik ga zeker een loepje kopen. Ik ga op avontuur in het stad gaan. Daarnaast wil ik ook nog heel graag Humgy bedanken, omdat we dankzij hen deze mooie podcaststudio kunnen gebruiken. En Pavlov!
40:22 Omdat we ons apparatuur delen met hen, of zij met ons, beter gezegd.
40:27 En ik wil ook de luisteraars bedanken.
40:30 En de gelukszoekers. Voor deze aflevering zijn er drie mensen voor ons aan de slag gegaan, die de opdracht gedaan hebben. En wat ik altijd fijn vind, we geven die een opdracht. En die zijn daar dankbaar voor. Die doen alles wat wij vragen. Dat is echt ongelooflijk. Ik krijg dikwijls kippenvel als ik zo'n audiofragmentje binnen krijg. Dus dankjewel, lieve gelukszoekers.
En trouwens wil je ook gelukzoeker worden? Op onze website opgoedgeluk.org is er een stukje gelukszoeker worden, waar jij kunt inschrijven voor één van de volgende aflevering.
41:09 We gaan binnenkort de nieuwe thema's lanceren, dus dan kan je je zeker daarvoor inschrijven. Heb je ook nog bepaalde vragen voor ons? We hebben ook een antwoordapparaat op opgoedgeluk.org/antwoordapparaat, dus dat kan je ook gebruiken.
41:23 En als je nog vragen hebt voor Lieve, dan moet je vooral luisteren naar haar podcast Wilde Wieven.
41:31 En al die informatie kan je vinden in de show notes.
41:35 Dit is Joy haar favoriete zinnetje van de dag.
41:37 Dank je wel, tot volgende keer!
werkgeluk, natuur en welzijn, positieve psychologie, wildplukken, verwondering, geluk en natuur, mentale rust, buiten zijn, natuur als therapie, blote voeten, zintuiglijk leven, cyclische tijd, verbondenheid met de natuur
